ben ne dersem diyeyim
ne sende cevap, ne bende kim demiş ki yaşamak kolay diye? sanki herkesin beyanı zor olduğu yönünde ama hareketleri, tavırları, beklentileri aksini iddia ediyor. mesela annem, mesela babam. tanıdığım, tanımasam dahi yolumun kesiştiği herkes. kimse odasını toplamakta zorlanmıyor sanki. kimse elini nereye koyması gerektiğini düşünmek zorunda kalmıyor gibi. neden ben peki?